" ကံ ၊ စိတ္ ဇီဝ ႏွစ္ဌာန "
ဇီဝသေဘာ ၊ ႏွစ္မ်ိဳးေႏွာအံ့
ကံေျပာဇီဝ ၊ စိတ္ဇီဝဟု
ခြဲျပဟုတ္မွန္ ၊ ပမာခံေသာ္
သိဉာဏ္သတၱိ ၊ ႀကီးထြားဘိသို႔
အသိပညာ ၊ ရိွပညာကို
ခြဲကာၾကည့္ေလ ၊ ထင္႐ွားေလတည့္ ။
ကံေစအားျပဳ ၊ လူထိုစုမွာ
ကံဆုကိုသာ ၊ အားထားပါ၏ ။
စိတ္မွာအားျပဳ ၊ လူထိုစုတြင္
စိတ္ဆုကိုသာ ၊ ၾကိုးစား႐ွာ၏ ။
ႏွစ္ျဖာပိုင္ႏိုင္ ၊ ကံ စိတ္ ခိုင္သူ
ၾကံ့ခိုင္လူသား ၊ ႐ွာမွ႐ွား၏ ။
နိမ့္ပါးသူငယ္ ၊ လူမမယ္မ်ား
အားငယ္တတ္သူ ၊ အားကိုးယူလွ်င္
သူျမင္ေတြ႕ရာ ၊ ကံကိုရွာ၏ ။
အမွားအျပစ္ ၊ ေရာႁပြမ္းလွစ္သည့္
ကံျဖစ္ဇီဝ ၊ ဤဌာနတြင္
ႂကြယ္ဝဒုကၡ ၊ ေပါမ်ားလွလည္း
ေပ်ာ္ၾကရႊင္ၾက ၊ ၾကင္တတ္ၾက၏ ။
စိတၱဇီဝ ၊ ထိုေလာက၌
ႂကြယ္ဝပညာ ၊ ပြားမ်ားရာ၏ ။
ဆိုင္ရာျပယုဂ္ ၊ လက္တြင္ဆုပ္၍
ထုတ္ႏႈတ္ျဖန္႔ရာ ၊ ပညာသာမို႔
ၾကည္သာစိတ္ထား ၊ နည္းနာပြားရန္
ငယ္ပါးႏုသူ ၊ စြဲမက္ဟူ၏ ။
ယုတ္သူညံ့သူ ၊ ဌာနမူကြဲ
စိတ္လူထဲတြင္ ၊ ကင္းပစင္၏ ။
တြဲယွဥ္လမ္းျပ ၊ အလင္းရေအာင္
စိတ္လွေဆာင္ယူ ၊ ရိွဘိသူအား
တန္းတူထားကာ ၊ ျပစ္မွားပါလွ်င္
ၾကင္နာသနား ၊ ဂ႐ုဏာပြား၍
လူသားမ်က္ေျဖ ၊ ေမတၱာေဝသည္
လူ႔ေျပလူ႔ရြာ ၊ သေဘာတည္း ။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
ဇီဝသေဘာ ၊ ႏွစ္မ်ိဳးေႏွာအံ့
ကံေျပာဇီဝ ၊ စိတ္ဇီဝဟု
ခြဲျပဟုတ္မွန္ ၊ ပမာခံေသာ္
သိဉာဏ္သတၱိ ၊ ႀကီးထြားဘိသို႔
အသိပညာ ၊ ရိွပညာကို
ခြဲကာၾကည့္ေလ ၊ ထင္႐ွားေလတည့္ ။
ကံေစအားျပဳ ၊ လူထိုစုမွာ
ကံဆုကိုသာ ၊ အားထားပါ၏ ။
စိတ္မွာအားျပဳ ၊ လူထိုစုတြင္
စိတ္ဆုကိုသာ ၊ ၾကိုးစား႐ွာ၏ ။
ႏွစ္ျဖာပိုင္ႏိုင္ ၊ ကံ စိတ္ ခိုင္သူ
ၾကံ့ခိုင္လူသား ၊ ႐ွာမွ႐ွား၏ ။
နိမ့္ပါးသူငယ္ ၊ လူမမယ္မ်ား
အားငယ္တတ္သူ ၊ အားကိုးယူလွ်င္
သူျမင္ေတြ႕ရာ ၊ ကံကိုရွာ၏ ။
အမွားအျပစ္ ၊ ေရာႁပြမ္းလွစ္သည့္
ကံျဖစ္ဇီဝ ၊ ဤဌာနတြင္
ႂကြယ္ဝဒုကၡ ၊ ေပါမ်ားလွလည္း
ေပ်ာ္ၾကရႊင္ၾက ၊ ၾကင္တတ္ၾက၏ ။
စိတၱဇီဝ ၊ ထိုေလာက၌
ႂကြယ္ဝပညာ ၊ ပြားမ်ားရာ၏ ။
ဆိုင္ရာျပယုဂ္ ၊ လက္တြင္ဆုပ္၍
ထုတ္ႏႈတ္ျဖန္႔ရာ ၊ ပညာသာမို႔
ၾကည္သာစိတ္ထား ၊ နည္းနာပြားရန္
ငယ္ပါးႏုသူ ၊ စြဲမက္ဟူ၏ ။
ယုတ္သူညံ့သူ ၊ ဌာနမူကြဲ
စိတ္လူထဲတြင္ ၊ ကင္းပစင္၏ ။
တြဲယွဥ္လမ္းျပ ၊ အလင္းရေအာင္
စိတ္လွေဆာင္ယူ ၊ ရိွဘိသူအား
တန္းတူထားကာ ၊ ျပစ္မွားပါလွ်င္
ၾကင္နာသနား ၊ ဂ႐ုဏာပြား၍
လူသားမ်က္ေျဖ ၊ ေမတၱာေဝသည္
လူ႔ေျပလူ႔ရြာ ၊ သေဘာတည္း ။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
No comments:
Post a Comment