" က်ေနာ့္ကဗ်ာေလး ငိုေနသည္ "
ေလွခါး ထစ္တက္ ၊ ေျခတစ္ဘက္ မွာ
နႈတ္ထြက္ မသာ ၊ ၿငိမိ ပါသည္
ေျခခါ လိမ့္က် ထိဖူးသည္။
ကာရန္ လြတ္က် ၊ နေဘ ခြ ႏွင့္
ဘာမွ် မက်န္ ၊ တိမ္သည့္ ဥာဏ္ရယ္
ဆိုရန္ ဆိုေရး ေပါက္ခက္ၿပီ။
အံဆို ခ်ေရး ၊ ေရႊနႈတ္ ေလး၍
အေတြး အသိ ၊ ဥာဏ္ မထိဘဲ
လက္၏ ေႏွာင့္ေႏွး ၊ စာဟန္ ေသြးလည္း
ဖင့္ေလး အတိ ၊ ခလုပ္ထိ သို႔
ႂကြမိ ေျခေထာက္ ၊ အံေခ်ာ္ ေထာက္ကာ
ေအာက္သို႔ က်သလို ၊ ကဗ်ာ ခ်ိဳသည္
ငိုသံ ေရာ၍ ပါေနသည္။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
ေလွခါး ထစ္တက္ ၊ ေျခတစ္ဘက္ မွာ
နႈတ္ထြက္ မသာ ၊ ၿငိမိ ပါသည္
ေျခခါ လိမ့္က် ထိဖူးသည္။
ကာရန္ လြတ္က် ၊ နေဘ ခြ ႏွင့္
ဘာမွ် မက်န္ ၊ တိမ္သည့္ ဥာဏ္ရယ္
ဆိုရန္ ဆိုေရး ေပါက္ခက္ၿပီ။
အံဆို ခ်ေရး ၊ ေရႊနႈတ္ ေလး၍
အေတြး အသိ ၊ ဥာဏ္ မထိဘဲ
လက္၏ ေႏွာင့္ေႏွး ၊ စာဟန္ ေသြးလည္း
ဖင့္ေလး အတိ ၊ ခလုပ္ထိ သို႔
ႂကြမိ ေျခေထာက္ ၊ အံေခ်ာ္ ေထာက္ကာ
ေအာက္သို႔ က်သလို ၊ ကဗ်ာ ခ်ိဳသည္
ငိုသံ ေရာ၍ ပါေနသည္။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
No comments:
Post a Comment